تأثير رايحه درماني استنشاقي با اسطوخودوس بر شدت سردرد بيماران همودياليزي

زمينه و هدف: سردرد دياليزي يكي از عوارض شايع همودياليز است و اغلب چالشي براي نفرولوژيست‌ها، نرولوژيست‌ها و متخصصان سردرد مي‌باشد. لذا اين مطالعه با هدف تعيين تأثير رايحه درماني با اسطوخودوس بر شدت سردرد بيماران همودياليزي انجام گرفته است. روش بررسي: در اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده، تعداد 82 بيمار از بخش‌هاي همودياليز بيمارستان گلستان اهواز و بيمارستان شهيدزاده بهبهان در سال 1398، به روش بلوك‌هاي جايگشتي تصادفي شده طبقه اي به دو گروه مداخله و كنترل تخصيص پيدا كردند. براي گروه مداخله پنبه آغشته به 3 قطره اسانس اسطوخودوس 20% به يقه لباس بيمار وصل شد و از بيمار خواسته شد به مدت 30 دقيقه آن را استنشاق كند. در گروه كنترل از آب مقطر به عنوان دارونما استفاده شد. مداخله به مدت 4 هفته و هر هفته سه روز تكرار شد. شدت سردرد دياليزي با استفاده از مقياس Numeric Rating Scale سنجيده شد. يافته‌ها: در گروه مداخله طي 12 روز رايحه درماني شدت سردرد دياليزي و تعداد دفعات سردرد دياليزي نسبت به گروه كنترل (دارونما) كاهش داشته و اين كاهش از نظر آماري معنادار بوده است (001/0 p). نتيجه‌گيري: با توجه به اين كه طب مكمل به طور روزافزون قسمتي از مراقبت‌هاي پرستاري را به خود اختصاص داده است، رايحه درماني با اسطوخودوس با كاهش شدت و تعداد دفعات سردرد دياليزي مي‌تواند به عنوان يك اقدام مكمل مورد استفاده قرار بگيرد.