اطلس برخط زبان‌هاي ايران: طراحي، روش‌شناسي و نتايج اوليه

ايران گنجينه‌اي ارزشمند از زبان‌هاست كه خانواده‌هاي زباني متفاوتي از‌جمله ايراني، تركي، سامي، هندي، دراويدي، ارمني، كارتولي و همچنين، زبان‌هاي اشاره را در برمي‌گيرد، اما با وجود پژوهش‌هاي ارزشمندي كه در داخل و خارج از كشور انجام شده است، هنوز تحقيق جامعي در دسترس نيست كه پراكندگي جغرافيايي و وضعيت زبان‌شناختي گونه‌هاي زباني را در ايران به تصوير كشيده باشد. به‌منظور دستيابي به اين هدف، »اطلس زبان‌هاي ايران « (www.iranatlas.net) كه از آن به اختصار »اَزيران « ياد مي‌شود به‌منزلۀ يك برنامه تحقيقاتيِ برخط و در قالب يك كار تيميِ بين‌المللي، فعاليت خود را رسماً در سال 2015 آغاز كرد. مقاله حاضر در زيربخش‌هاي متفاوت به پيشينه اطلس زباني در غرب و در ايران، ضرورت تهيه اطلس زباني در ايران، طراحي اطلس، روش‌شناسي انجام تحقيق در اين مسير و در‌نهايت، نتايج اوليه اين طرح تحقيقاتي مي‌پردازد. به‌طور مشخص، كتاب‌نامه اطلس، دسته‌بندي زبان‌هاي ايران، مجموعه پرسش‌نامه طراحي‌شده و همچنين، يافته‌هاي منتخبِ حاصل از كار ميداني در استان‌هاي چهارمحال و بختياري و هرمزگان، به‌منزلۀ مكان‌هايي كه فرايند تحقيق پيشروي بيشتري را داشته است، در قالب نقشه‌هاي زباني بحث مي‌شود.