واسازي دريدا به‌مثابه رهيافتي براي امكان تفكر ديني (دريدا و امكان تفكر ديني)

«واسازي» در تفكر دريدا نه «روش» بلكه به مثابه «رهيافتي» است كه كل انگاره‌هاي متافيزيكي و سنت فلسفه غربي را از افلاطون تا هوسرل به پرسش مي‌كشد. وسعت نگاه او، مفاهيم ديني را نيز‌ به جهت صبغه متافيزيكي آن شامل مي‌شود. اين جستار، نقش اصطلاح «واسازي» و كاربست و تبيين‌گريِ آن را در حوزه الهيات نشان مي‌دهد؛ براي اين مقصود ضمن اشاره به تفسيرهاي بديلي كه واسازيِ دريدا را با نيست‌انگاري پيوند داده است و نقد اين ادعا؛ با استمداد از شواهد واسازانه تفكرِ او از قبيل مفهوم هديه، پارادوكسِ ايمان، موعودباوري و عدالت كوشيده است از قرابت ميان واسازي و امكان تفكر ديني سخن بگويد. با اين بيان، در كنار خوانش نيست‌انگارانه برخي شارحين او، از امكان تفكر ديني در دريدا و نسبت ايجابيِ واسازي در تحليل مفاهيم ديني نيز مي‌توان سخن گفت. و وجه ايجابي و سلبيِ توأماني كه در ديفرانس و امكان‌ناپذيري به مثابه أمارات واسازي وجود دارد مي‌تواند راه را براي امكان و فهم گونه‌اي از الهيات سلبي در تفكر فلسفي دريدا و پرسش از امر قدسي در دوره معاصر باز كند.