رويكرد جيره بندي مخزن در بهره برداري بهينه از سيستم هاي منابع آب مخزن سد دويرج با استفاده از الگوريتم MOICA

در اين تحقيق از تركيب مدل شبيه سازي و بهينه سازي براي اعمال سياست جيره بندي مخزن استفاده گرديد. شبيه سازي حوضه مورد مطالعه با استفاده از مدل WEAP براي بهره برداري از مخزن سد دويرج واقع بر رودخانه دويرج انجام شد و براي انجام بهينه سازي سيستم، از مدل چند هدفهMOICA  استفاده شد. بطوريكه در آن، هدف اول، حداكثر نمودن درصد تأمين نيازها در مقابل هدف دوم يعني حداقل نمودن ميزان تخطي از ظرفيت هاي مجاز مخزن در طول دوره بهره برداري مد نظر قرار گرفت. در اين راستا مدل سازي بهره برداري از مخزن با وضع موجود بهره برداري منطقه و براي يك بازه 720 ماهه (اكتبر1960 تا سپتامبر 2019) انجام شد. در نهايت با تعريف سناريوي بهينه و اعمال سياست جيره بندي مخزن، بهينه سازي بهره برداري از سيستم انجام و نتايج با سناريوي مرجع مقايسه گرديد. در اين تحقيق با در نظر گرفتن 24 متغير تصميم شامل 12 متغير تراز جيره بندي و 12 متغير ضريب جيره بندي پس از 1000 تكرار جواب هاي بهينه حاصل گرديد. نتايج نشان داد در سناريوي بهينه تخطي از ظرفيت هاي مجاز مخزن در هيچ دوره اي اتفاق نيفتاده اما براي سناريوي مرجع زماني كه كمبود آب بيشتري وجود داشت در ماه هاي متوالي تراز مخزن به تراز مرده رسيد كه باعث عدم تامين نياز در اين ماه ها و آسيب جدي به سيستم مي گردد. با اعمال سياست جيره بندي در سناريوي بهينه، درصد تأمين نياز در ماه هاي بحراني بين 20 تا 25 درصد نسبت به سناريوي مرجع افزايش مي يابد كه حاكي از كاهش قابل توجه شدت شكست در ماه هاي مذكور نسبت به سناريوي مرجع مي باشد.