بررسي عملكرد توربين بادي تركيبي داريوس-ساوينوس در مقايسه با توربين داريوس پره مستقيم به كمك شبيه سازي عددي سه‌بعدي

هدف از اين پژوهش، بررسي عملكرد توربين بادي تركيبي داريوس-ساوينوس براي دست‌يابي به مدلي با گشتاور راه‌اندازي بالا و محدود ه عملكرد مناسب است. گشتاور توربين‌هاي داريوس پره مستقيم دامنه نوسانات زيادي دارد و در برخي از زوايا، اين گشتاور براي شروع حركت توربين كافي نيست. توربين تركيبي با دو مدل توربين داريوس پره مستقيم معادل، مقايسه شده است. اولين مدل، توان در دسترس برابر و دومين مدل، ارتفاع يكسان با توربين تركيبي دارد. شبيه‌سازي سه‌بعدي با استفاده از روش ديناميك سيالات محاسباتي و حل ميانگين‌گيري رينولدز معادلات ناوير استوكس به روش حجم محدود و با استفاده از مدل آشفتگي انجام پذيرفته و براي چرخش توربين از شبكه‌بندي متحرك، استفاده شده است. مطابق نتايج، توربين تركيبي در حالت راه‌اندازي نسبت به توربين‌هاي معادل اول و دوم به ترتيب، 4/ 22 و 5/ 17 درصد انحراف معيار كمتر و 8/ 69 و 9/ 56 درصد متوسط گشتاور بيشتر دارد. در حالت كاري نيز توربين تركيبي در سرعت دوراني 30 دور در دقيقه به ترتيب، 1/ 16 و 3/ 27 درصد انحراف معيار كمتر و 1/ 19 و 03 / 1 درصد متوسط گشتاور بيشتر دارد. ازاين‌رو، توربين تركيبي در شروع حركت و همچنين در سرعت‌هاي دوران پايين نسبت به توربين‌هاي داريوس معادل، گشتاور متوسط بيشتر و نوسانات كمتري دارد.