شماره ركورد
1219580
عنوان مقاله
نحوه مواجهۀ اميرالمؤمنين(ع) با صاحبان قدرت
پديد آورندگان
ارسطا، محمد جواد دانشگاه تهران - گروه حقوق عمومي و بين الملل، تهران، ايران , خاكي، اميد دانشگاه مفيد، قم، ايران
تعداد صفحه
22
از صفحه
105
از صفحه (ادامه)
0
تا صفحه
126
تا صفحه(ادامه)
0
كليدواژه
اميرالمؤمنين , خلفاي صدر اسلام , مصلحت اهم , پرهيز از تفرقه , حفظ وحدت
چكيده فارسي
يكي از مهمترين وقايع تاريخ سياسي صدر اسلام مسئله خلافت و جانشيني نبي مكرم اسلام(ص) است، زيرا با وجود تأكيد صريح و روشن پيامبر(ص) بر امامت و خلافت بلافصل اميرالمؤمنين علي(ع) متأسفانه اين اتفاق رخ نداد. شورايي كه در سقيفه تشكيل شد اين حق مسلم را از امام علي(ع) غصب كرد و دين نوپاي اسلام و جامعه اسلامي را از هدايت و رهبري آن امام محروم ساخت. اما نكتهاي كه در اين ماجرا درخور تأمل است، نحوۀ مواجهه امام(ع) با اين بدعت خطرناك است، كه مدارا و مصلحتانگاري را در سيرۀ سياسي امام علي(ع) نشان ميدهد. نوع مواجههاي كه اميرالمؤمنين(ع) در برابر اين تضييع حق برگزيدند، بر توجه به مهمترين مصالح اسلام و مسلمين و تأكيد بر همگرايي اسلامي استوار بود. امام علي(ع) ضمن پرهيز از مقابله مسلحانه و ديگر روشهاي تحريكآميز، همكاري نسبي با حكومت را در پيش گرفتند و در بسياري از مواقع، مشورتهاي راهبردي به خلفاي سهگانه دادند، اما درعينحال از پذيرش مسئوليت در حكومت آنان امتناع كردند. بااينحال امام علي(ع) ضمن تأكيد هميشگي بر حق خود، در مورد حق ضايعشدۀ خويش روشنگري ميكردند. در نهايت ايشان هنگامي خلافت مسلمين را پذيرفتند كه خواست واقعي مردم بر اين امر استقرار يافت.
چكيده لاتين
No abstract
سال انتشار
1396
عنوان نشريه
فقه حكومتي
فايل PDF
8415266
لينک به اين مدرک