هوش هيجاني و استرس شغلي كاركنان ستادي و مراكز بهداشتي- درماني شهري انديمشك

سابقه و هدف: استرس بيماري شايع قرن 21 مي‌باشد. يكي از عمده‌ترين دلايل استرس در زندگي، استرس شغلي است. در اين راستا، مطالعه حاضر با هدف بررسي وضعيت استرس شغلي و هوش هيجاني و ارتباط آن‌ها در كاركنان بهداشتي شهري انديمشك انجام شد. مواد و روش‌‌ها: در اين مطالعه 143 كارمند بهداشتي شاغل در ستاد مركز بهداشت و مراكز جامع سلامت انديمشك از طريق پرسشنامه‌هاي استاندارد HSE (Health and Safety Executive) و برادبري (Bradberry) ارزيابي شدند. ارتباط بين اين دو متغير با كمك رگرسيون چند متغيره و با تعديل مخدوش‌كننده‌هايي چون سن، جنس و محل كار بررسي گرديد. يافته‌ها: اغلب شركت‌كنندگان (82 درصد) مؤنث بودند. در ارتباط با استخدام رسمي، بالغ بر 70 درصد از كاركنان داراي تحصيلات كارشناسي بودند و بيش از 60 درصد از آن‌ها حداقل شش سال سابقه كار داشتند. 63 درصد از كاركنان داراي هوش هيجاني متوسط بودند و بالغ بر 86 درصد از استرس شغلي خفيف تا شديد رنج مي‌بردند. نتايج آزمون آناليز واريانس يك‌طرفه نشان دادند كه بين استرس شغلي با محل خدمت و جنسيت و همچنين هوش هيجاني با محل خدمت و جنسيت تفاوت معناداري وجود دارد. استرس شغلي به طور معناداري با هوش هيجاني رابطه معكوس داشت (0.42=r). نتيجه‌گيري: كاركنان بهداشتي كه داراي هوش هيجاني بالاتري بودند، استرس شغلي كمتري داشتند. توصيه مي‌گردد آموزش هوش هيجاني در بازآموزي ساليانه كاركنان گنجانده شود.