اثر كودهاي زيستي قارچي و باكتريايي بر تغييرات بيوشيميايي و مولكولي گياه نخود آلوده‏ شده به بيماري پژمردگي فوزاريومي

پژمردگي فوزاريومي ناشي از Fusarium oxysporum f.sp. ciceris يكي از مهم‌ترين و مخرب‏ ترين بيماري‏ هاي نخود در ايران مي‌باشد. در اين تحقيق اثر كودهاي زيستي نيتروكسين و قارچريشه در القا مقاومت نخود ايراني (رقم ILC482) تحت تنش با بيمارگر ايجاد‏كننده پژمردگي بررسي شد. تغييرات در ميزان تعدادي از آنزيم هاي آنتي ‏اكسيداني و تجزيه‏ و‏تحليل بيان ژن‏ هاي كيتيناز و سوپراكسيد ديسموتاز به ترتيب با استفاده از روش هاي طيف سنجي و بيان ژن در زمان واقعي مورد بررسي قرار گرفت. بيشترين ميزان فنل (3.91 ميلي‏ گرم بر وزن تَر) و پروتئين كل (50.29 ميلي‏ گرم بر ميلي‏ ليتر) به ترتيب در تيمارهاي نيتروكسين و قارچ ريشه مشاهده گرديد. بيشترين ميزان تغييرات هر سه آنزيم مربوط به تيمار قارچريشه در بازه زماني ۷۲ ساعت بعد از آلودگي بود. همچنين، مقايسه ميانگين داده ‏هاي بيان ژن، افزايش حداكثري نسخه ‏برداري هر دو ژن را در بازه زماني ۷۲ ساعت بعد از آلودگي نشان داد. با توجه به نتايج حاصل، نتيجه‏ گيري مي‏شود كه كودهاي زيستي، مقاومت گياه به بيماري را از طريق تغيير در ميزان فعاليت‏‏ هاي بيوشيميايي و تغيير در سطح بيان ژن‏ هاي درگير مقاومت، افزايش مي ‏دهد.