شناسايي و رتبه‌بندي شاخص هاي رشد هوشمند شهري با تأكيد بر ترافيك و حمل‌ونقل شهري

هدف پژوهش حاضر، شناسايي و رتبه بندي و تدوين راهبردها و شاخصه هاي رشد هوشمند شهري (به‌طور خاص در حوزه حمل‌ونقل شهري) در محدوده جغرافيايي منطقه 8 شهرداري تهران است. جامعه آماري اين پژوهش، كليه كارشناسان و اساتيد حوزه برنامه ريزي شهري بوده است. با استفاده از روش نمونه گيري غيرتصادفي هدفمند، 60 نفر از كارشناسان حوزه مطالعات شهري و مديريت شهري به‌عنوان نمونه انتخاب شد. به‌منظور تجزيه و تحليل داده هاي به‌دست‌آمده، از پرسش‌نامه پژوهش، از تحليل سلسله مراتبي و نرم افزار Super Decision استفاده شده است. ‌وسايل نقليه (زيرساخت هاي ترافيكي) رتبه اول، شاخص هاي نرم افزاري رتبه دوم و زيرساخت خيابان رتبه سوم را از لحاظ اهميت در رشد هوشمند حمل‌ونقل كسب كردند. فراهم‌آوردن امكان خريد بليت و ساير خدمات مربوطه به‌صورت لحظه‌اي، مهم ترين عامل مورد تاكيد، توسط كارشناسان بوده است. اين گزينه نشان دهنده اهميت خدمات الكترونيك در ابعاد اقتصادي زيست محيطي (كاهش مصرف سوخت و انرژي) ‌در رشد هوشمند شهري در حوزه ترافيك دارد. فراهم‌كردن دسترسي به مترو و بي آرتي شهري براي تمام گروه هاي سني، ‌جنسي، ‌حسي حركتي اولويت مهم ديگري است كه بر بعد عدالت فضايي و اجتماعي تاكيد دارد. درنهايت استفاده از خودروهاي پاك، ‌برقي هيبريدي از ساير مواردي است كه مورد توجه قرار گرفته است. اهميت اين گزينه نيز در باب منافع محيط زيستي و اقتصادي است.