تحليل بيزي داده‌هاي شمارشي فضايي در جوامع متناهي با رهيافت معادلات ديفرانسيل جزئي تصادفي

داده‌هاي شمارشي زمين‌آماري در جوامع متناهي در كاربردهاي مختلفي، مثل مديريت شهري و پزشكي، ديده مي‌شوند. مدل معمول براي تحليل اين نوع پاسخ‌ها، مدل لوجيتدوجمله‌اي فضايي است. در اكثر موقعيت‌هاي كاربردي، اين نوع داده‌ها جدا از تغييرپذيري فضايي داراي بيش‌پراكندگي هستند كه مدل دوجمله‌اي توانايي مدل‌بندي آن را ندارد. رهيافت جانشين در اين حالت، يك مدل بتادوجمله‌اي است كه از انعطاف لازم براي لحاظ كردن بيش‌پراكنشي موجود در داده‌ها برخوردار است. در اين مقاله، ابتدا برازش مدل بتادوجمله‌اي فضايي براي داده‌هاي شمارشي زمين‌آماري با يك رهيافت بيزي تركيبي مبتني بر تقريب لاپلاس آشياني جمع‌بسته و معادلات ديفرانسيل جزيي تصادفي توصيف مي‌شود. سپس اين مدل، در يك مطالعه موردي، براي تحليل تعداد تصادف‌هاي منجر به جرح يا فوت در شهر مشهد به‌كار گرفته مي‌شود. همچنين با يك مطالعه شبيه‌سازي، عملكرد مدل پيشنهادي ارزيابي مي‌شود.