بررسي تأثير اولويت‌دهي فعال غيرمشروط به حمل‌ونقل همگاني در زمان‌بندي چراغ راهنمايي با شبيه سازي

گرايش مسافران به حمل ونقل عمومي مي تواند باعث كاهش استفاده از خودرو در شهرها شود و كاهش ترافيك، كاهش مصرف سوخت و كاهش آلودگي هوا را به دنبال داشته باشد. اولويت دهي به حمل ونقل همگاني در تقاطع هاي چراغ دار شلوغ به كاهش تأخير ناشي از ترافيك و برخورد با چراغ قرمز در اين تقاطع ها كمك مي كند و باعث افزايش اطمينان پذيري اين سامانه مي شود. در اين مقاله، روشي براي اولويت دهي فعال به حمل ونقل همگاني در يك تقاطع شامل اتوبوس هاي عادي و خط ويژه اتوبوس هاي تندرو (BRT) ارائه شده است. اهداف مورد توجه شامل كاهش تأخير مسافران اتوبوس، افزايش قابليت اعتماد سامانه حمل ونقل همگاني و كاهش تأثير منفي بر خودروهاي شخصي است. امكان اجراي TSP در يك تقاطع براي هر رويكرد در هر لحظه، بر اساس ميزان تأخير مسافران اتوبوس عبوركننده از تقاطع تعيين شد و با استفاده از ضرايب جداگانه براي وزن دهي به اتوبوس‌هاي عادي، اتوبوس‌هاي تندرو و خودروهاي شخصي، تأثير حضور اتوبوس و حجم تردد خودرو در هر رويكرد بصورت كمّي در نظر گرفته شد. براي افزايش مزاياي مسافرين، يازده حالت مختلف از رسيدن اتوبوس به تقاطع بررسي شد. با نوشتن الگوريتم متناسب، تقاطع سهروردي در شهر اصفهان در نرم‌افزار VISSIM شبيه سازي شد. نتايج نشان مي‌دهد تأخير مسافران سامانه تندرو حدود 65 درصد و مسافران اتوبوس عادي حدود 7 درصد كاهش يافته است. همچنين زمان سفر اتوبوس تندرو در اين تقاطع 37 درصد و اين مقدار براي اتوبوس عادي 11 درصد كاهش مي يابد.