اثرات محافظتي لوتئولين در مدل ايسكمي مغزي رت

مقدمه: نتايج مطالعات اخير بيانگر اثرات حفاظتي لوتئولين در برابر التهاب و استرس اكسيداتيو هستند. در اين راستا، مطالعه حاضر با هدف تعيين اثرات حفاظت لوتئولين بر نوروژنز (Neurogenesis) رفتار و حجم ضايعه در مدل سكته مغزي رت انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين پژوهش تجربي از چهار گروه هشت‌ نفري رت نر نژاد ويستار شامل: گروه‌هاي كنترل، شم و گروه‌هاي دريافت‌كننده لوتئولين با دوزهاي ۱5 و 30 ميلي‌گرم بر كيلوگرم وزن بدن متعاقب ايجاد ايسكمي مغزي فوكال استفاده شد. 24 ساعت بعد حجم ناحيه ايسكمي، نتايج آزمون رفتاري روگر نوروژنز در گروه‌هاي آزمايشي بررسي گرديد. يافته‌ها: تجويز لوتئولين با دوزهاي ۱5 و 30 ميلي‌گرم بر كيلوگرم وزن به صورت وابسته به دوز سبب كاهش سايز و بهبود آزمون رفتاري سكته شد. در اين مطالعه بيان ژن‌هاي مربوط به نورون‌زايي از قبيل sox2، nestin و Dcx بررسي گرديد و نشان داده شد كه لوتئولين باعث تغييرات معنادار فاكتورهاي نوروژنز نسبت به گروه كنترل نشده است.   نتيجه‌گيري: لوتئولين داراي پتانسيل قوي در حفاظت نوروني و پيشگيري از سكته مغزي است. نتايج اين مطالعه مي‌تواند در مطالعات بعدي در زمينه تشخيص اثرات حفاظت نوروني لوتئولين مفيد باشد.