طراحي و سنتز ونكومايسين ليپوزومال و بررسي اثرات ضدباكتريايي آن بر استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‎سيلين (MRSA)

مقدمه: ليپوزوم‌ها به‌عنوان نانوحامل، سيستم پيشرفته‎اي را در حمل مولكول‎هاي زيستي مثل ادجوانت واكسن‎ها و داروهاي ضدسرطاني، مواد ضدقارچي و مواد ضددرد ايجاد كرده‌اند. در اين تحقيق ونكومايسين ليپوزومال تهيه و اثر ضدميكروبي آن بر استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‏سيلين بررسي شد كه يكي از عفونت‏هاي مهم بيمارستاني محسوب مي‎شود. مواد و روش‌ها: در اين پژوهش ليپوزوم‎ها با استفاده از روش آب‎افزايي و آب‎گرفتگي تهيه شدند. مورفولوژي سطحي آن‏ها با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني SEM، سايز توسط DLS، پتانسيل زتا، پايداري ليپوزوم‌ها و ميزان بارگيري دارو اندازه‌گيري شد. اثرات ضدميكروبي به روش ديسك ديفيوژن و MIC به روش ميكرودايلوشن انجام و نتايج با فرم اصلي دارو مقايسه شد. يافته‌ها: ونكومايسين ليپوزومال در سنتزهاي متعددي با نسبت DSPC:DCP;Cholestrol انجام شد كه نسبت 7:2:1 بهترين نتيجه را نشان داد كه سايز آن با دستگاه DLS 154 نانومتر و در SEM 100 نانومتر و با پراكندگي يكسان و يكنواخت گزارش شد. ميزان بارگيري دارو 61.6 درصد و پايداري ليپوزوم‌ها 30 روز بوده است. ميانگين قطر هاله‏هاي عدم رشد در نمونه‌ها 19.44 ميلي‌متر در فرم آزاد و 22.7 ميلي‌متر در فرم ليپوزومال بوده است. ميزان MIC براي فرم آزاد 2.1 ميلي‌گرم بر ميلي‌ليتر و براي فرم ليپوزومال 27.4 ميلي‌گرم بر ميلي‌ليتر بوده است. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد فرم ليپوزومال ونكومايسين تا 30 روز پايداري داشته و اثرات ضدميكروبي آن نتايج مناسب‌تري را نسبت به فرم آزاد ونكومايسين در برابر MRSA‌هاي جداسازي‌شده از بيمارستان نشان داده است.