اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي(MBCT) بر انگيزش تحصيلي، خودكارآمدي و تعلل ورزي تحصيلي دانش آموزان

فاقد عنوان لاتين

پژوهش حاضر با هدف اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي (MBCT) بر انگيزش تحصيلي، خودكارآمدي و تعلل ورزي تحصيلي دانش آموزان انجام گرفت. پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، كليه دانش آموزان متوسطه دوره دوم شهر چمستان در سال تحصيلي 99-98 بود. نمونه هاي پژوهش شامل 30 آزمودني كه به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شده بودند و به طور تصادفي در دو گروه آزمايشي (15نفر) و كنترل (15نفر) قرار گرفتند. پرسشنامه هايي كه جهت جمع آوري اطلاعات از گروه نمونه در نظر گرفته شده بود، عبارت بودند از: مقياس انگيزش تحصيلي والرند و همكاران (1992)، پرسشنامه خودكارآمدي شرر و همكارن (1982)، مقياس ارزيابي تعلل ورزي سولمون و راث بلوم (1984)- نسخه ي دانش آموز (PASS). براي تجزيه و تحليل آماري داده ها از تحليل كوواريانس به كمك نرم افزار SPSS-22 استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين ميانگين هاي نمرات انگيزش تحصيلي، خودكارآمدي و تعلل ورزي تحصيلي گروه آزمايش و كنترل در مرحله پس آزمون، تفاوت معناداري وجود دارد (0/01