اثربخشي آموزش مهارت هاي زندگي بر احساس تنهايي ، رفتارهاي پرخطر و شكست عشقي حاصل از روابط عاطفي در دختران دبيرستاني شهر اهواز

فاقد عنوان لاتين

هدف از اين پژوهش، تعيين اثربخشي آموزش مهارت هاي زندگي بر احساس تنهايي ، رفتارهاي پرخطر و شكست عشقي حاصل از روابط عاطفي در دختران دبيرستاني شهر اهواز بود. طرح پژوهش، نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود.حجم نمونه 30 نفر بود كه از جامعه مذكور، به روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب شدند.15 نفر به گروه آزمايش و 15 نفر به گروه كنترل تخصيص يافتند. ابزار هاي پژوهشي مورد استفاده احساس تنهايي راسل(1978) ، رفتارهاي پرخطر شجاعي (1387) و روابط عاطفي تهراني(1388) بود. گروه آزمايش در طول هشت جلسه، هرجلسه به مدت 90 دقيقه آموزش مهارت هاي زندگي دريافت كردند. براي تحليل داده ها از تحليل كواريانس چند متغيره و يك متغيره استفاده شد. يافته‌ها نشان داد آموزش مهارت هاي زندگي موجب كاهش احساس تنهايي، رفتارهاي پرخطر و شكست عشقي حاصل از روابط عاطفي در دختران دبيرستاني شده است.