الگوي اسلامي امنيت اقتصادي زنان خانه‌دار

يكي از موضوعات مهم در سبك زندگي اسلامي، بحث نقش زنان در خانه و خانواده است. به‌رغم اهميت فوقالعاده نقش زنان خانه‌دار در اسلام، عدم كفايت حمايتهاي اقتصادي از آنان در نظام حقوقي كشور و تهاجم فرهنگي و سبك زندگي غربي سبب شده تا اشتغال زنان و كمرنگ شدن نقش آنان در خانواده، به معضلي اجتماعي براي جامعه ايران تبديل شود. در فقه شيعه، سازههايي با كاركرد تأمين اقتصادي زنان در خانواده وجود دارد كه مهمترين آن نفقه، مهريه و اجرت‌المثل است. با وجود اين، حدود و همچنين جايگاه نظام‌مند اين سازهها براي تحقق هدف حمايت از زنان متأهل مشخص نيست. در اين تحقيق با روش توصيفي - تحليلي، ادله و ديدگاههاي مطرحشده در فقه در خصوص نفقه، مهريه و اجرت‌المثل و شرايط و ضوابط آن بررسي و با استفاده از روايات و ترسيم نقش مطلوب زن در خانواده مد نظر اسلام، تلاش شده است مدلي پيشنهادي و نظاممند براي امنيت اقتصادي زنان خانه‌دار در اسلام استخراج شود. گرچه خانه‌داري و خانواده‌داري به عنوان نقش اصلي زنان مد نظر است، اين فعاليت داراي ارزش اقتصادي است. بر اساس اين تحقيق، در فقه شيعه امنيت اقتصادي زنان در دو بخش نيازهاي عرفي از مسير نفقه و در ديگر نيازهاي اقتصادي از مسير اجرت‌المثل محقق مي‌شود و مهريه با هدف تأمين اقتصادي زنان تشريع نشده است. همچنين بخشي از امنيت اقتصادي زنان در كنار تضمين‌هاي حقوقي، تا حد زيادي به تعهدات اخلاقي اتكا دارد. اين مدل، در بخش نيازهاي عرفي، بر نفقه، و در ديگر نيازها بر تعهد اخلاقي مرد مبتني است.

No abstract