بررسي تطبيقي فناي في الله در عرفان اسلامي و مكشه در مكتب ادويته ودانته با تأكيد بر آراي ابن‌عربي و شَنكَره

No Title

در عرفان اسلامي، «فناي في الله» مقصد نهايي است و در مكتب ادويته ودانته «مكشه». با توجه به شباهت هاي ميان عرفان اسلامي و مكتب مذكور، مقايسه اين دو آموزه مي تواند به درك عميق تر «فناي في الله» كمك كند. پرسش اين است: چه وجوه اشتراك و تفاوتي ميان مقام «فناي في الله» در عرفان اسلامي با تاكيد بر آراي ابن عربي و مقام «مكشه» در مكتب ادويته ودانته با تاكيد بر آراي شنكره مي توان يافت؟ براي پاسخ، در مرحله جمع آوري اطلاعات، روش توصيفي، و براي تجزيه و تحليل اطلاعات، روش تحليلي مقايسه اي به كار رفته است. بر اساس يافته هاي تحقيق، وحدت گرايي، معرفت محوري، و نقش ابزاري عمل، وجوه شباهت اين دو آموزه است و تفاوت هاي آن دو عبارت است از: وجودي معرفتي بودن فنا به رغم شهودي بودن مكشه؛ مبدا بودن حركت حبي براي فنا به رغم مبدا بودن سمساره براي مكشه؛ نقش انسان كامل در فنا به رغم عدم توجه به انسان كامل در مكشه؛ تاكيد بر وجه خاص در آموزه فنا به رغم عدم توجه به آن در مكشه؛ توجه به مرحله بقاي بعد الفنا در آموزه فنا و عدم توجه به آن در مكشه.

No abstract