تبيين نظام نامه مديريت توسعه فرهنگ سازماني

سازمان ها مانند انسان در چرخه ي حيات خود دچار تحول و تغييرات مي شوند و نيروهاي درون و بيرون سازمان را به سوي تغيير سوق مي دهند. اين تغييرات بايد در جهت تامين بهينه ي نيازهاي سازمان و كاهش چالش هاي آن باشد؛ اما چنان كه در موسسات و شركت هاي بزرگ و كوچك ديده مي شود ممكن است تغييرات مذكور با موفقيت همراه نبوده و برخلاف انتظار، سازمان را به سمت افول بيشتر هدايت كنند. سوال اين است چرا سازمان ها نمي توانند تحول يابند و يا در صورت اجراي طرح هاي تحولي، موفق به تحقق اهداف پيش بيني شده خود نمي شوند. چرا عملكرد و بازدهي سازمان ها پايين است؟ چرا سازمان ها و كاركنان آنها در انجام وظايف با نوعي بي انگيزگي و سستي روبرو هستند؟ فرهنگ به سازمان ها، پويايي، انگيزه و اميد مي بخشد. فرهنگ، ترجيح منافع جمعي به فردي را به مديران القا مي كند و آرمان «بهترين براي هموطن» را در ذهن مديران و كاركنان جاي مي دهد. لذا فرهنگ سازماني سنگ بناي تمام رفتارها، نگرش ها و فرآيندهاي سازماني است و شناخت دقيق زواياي آن و نحوه خلق مدل تعالي آن از اهميت ويژه اي برخوردار است. با توجه به اهميت موضوع فرهنگ، در راستاي بندهاي 8 و 11 ماده ي 115 قانون مديريت خدمات كشوري و در اجراي بندهاي 1، 20، 21 و 26 سياست هاي كلي نظام اداري، ابلاغي از سوي مقام معظم رهبري، حفظ حقوق مردم مندرج در فصل سوم (مواد 25، 26، 27، و 28) و ماده 90 قانون مديريت خدمات كشوري و عملياتي نمودن برنامه ششم از برنامه جامع سه ساله اصلاح نظام اداري دوره دوم (تصويب نامه شوراي عالي اداري به شماره 302596 تاريخ 14/06/1397)، نظام نامه مديريت توسعه فرهنگ سازماني در دستگاه هاي اجرايي (تصويب نامه شوراي عالي اداري به شماره 302550 تاريخ 14/06/1397) ابلاغ شد. در همين راستا و به منظور ارائه اطلاعات مفيد و متناسب با شرايط دستگاه هاي اجرايي و آشنايي آنها با تكاليف و نحوه انجام اين تكاليف، در ادامه به تبيين نظام نامه مديريت توسعه فرهنگ سازماني پرداخته مي شود.