تحليل روايي اثرگذاري متقابل ايمان و روابط اجتماعي

No Title

ايمان گمشده بشر و امري قلبي است كه فراتر از يك عقيده ، در مسيري طولاني و عملي ، همراه با ضوابطي معين شكل مي گيرد. تحليل روايي «اثرگذاري متقابل ايمان و روابط اجتماعي» ، گوياي اين است كه در مسير شكل گيري ايمان ، شتاب دهنده هاي اجتماعي همچون حسن خلق وجود دارد كه تا حدودي حركت اشتدادي ايمان را به انحصار خويش درآورده و در فرض حفظ شرايطش ، آن را به كمال مي رساند. در پژوهش پيش رو تلاش بر اين بوده تا فارغ از هرگونه پيش داوري ، بر اساس ضوابطي نظام مند از فقه الحديث و معناشناسي و منطبق بر روابط معنايي موجود در متن روايات ، تا حد امكان به تبيين مسير حركت تحقق ايمان در جامعه پرداخته شود. حاصل آنكه ايمان حقيقتي است كه مومن با تلاش خويش در چارچوب توكل ، تفويض، رضايت ، تسليم و در ضمن تعاملي دوسويه و موثر با جامعه ايجاد مي كند؛ در اثر چنين تعاملي از يك سو روح ايمان به اوج قدرت مي رسد و از سوي ديگر آحاد جامعه بهترين روابط را تجربه و آثار آن از جمله امنيت و آرامش را به دست خواهند آورد. ولايت در طول اين تعامل بوده و حاصل اين ارتباط طولي ، اتحاد و همدلي ميان مومنين و جريان اوامر الهي و نفي سلطه طاغوت و به تعبيري تحقق تمدن اسلامي و شكوفايي استعدادهاي بشر خواهد بود.

No abstract