رويكرد جرم‌شناختي به تهديد برخطِ دختران

تهديد در محيط حقيقي يا فضاي مجازي نسبت به دختران كه از منظرِ علوم شناختي، يعني فرايندهاي درون ذهن، از موقعيت آسيب‌پذيرتري برخوردار مي‌باشند، حكايت از حالت خطرناك مرتكب دارد و نيازمند پاسخ‌هاي كنشي درخور توسط دولت و جامعه مدني از يك‌سو و تدابير واكنشي فوري كيفري از سوي ديگر است. مداخله كيفري نسبت به تهديد در فضاي حقيقي، از سال 1339 موضوع تدابير تأميني پيشگيرانه قرار گرفت و در سال 1375 تبديل به جرم مستقلي گرديد و البته وجه پيشگيري آن به فراموشي سپرده شد، ليكن نوع برخط آن كمتر توجه قانون‌گذار را به خود جلب كرد. مقاله حاضر با استفاده از روش توصيفي ـ تحليلي و بررسي آراء محاكم كيفري، علاوه بر تصويرسازي آنچه هست، ضمن تبيين گونه‌هاي مختلف تهديد برخط نسبت به دختران در محيط‌هاي آموزشي، به تشريح و تبيين خلأهاي قانوني، علت‌شناسي و شيوۀ پيشگيري گذر از انديشه به عمل پرداخته و در نهايت بر مبناي مطالعات جرم‌شناختي، پيشنهادات پيشگيرانه ارائه نموده است.