موانع پيش‌روي ورزش زنان در استان آذربايجان‌شرقي

هدف از پژوهش حاضر، بررسي موانع پيش ‌روي ورزش بانوان در استان آذربايجان شرقي مي‌باشد. اين مطالعه از نوع توصيفي پيمايشي و از شاخه تحقيقات ميداني بوده است. جامعه آماري پژوهش را كليه زنان در دامنه سني 25 تا 64 سال استان آذربايجان شرقي تشكيل مي‌دهند كه با استفاده از نمونه‌گيري خوشه‌اي و با توزيع جغرافيايي تعداد كل آزمودني‌هاي استان آذربايجان شرقي به پنج منطقه مركزي، شمال‌غرب، شمال‌شرق، جنوب‌غرب و جنوب‌شرق، تعداد 384 نفر با كمك فرمول كوكران تعيين گرديد. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسش‌نامه عوامل بازدارنده از مشاركت ورزشي كشتگر بود. براي تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و استنباطي به روش تحليل واريانس آنوا با (P 0.001)، كمك نرم‌افزار  SPSS  نسخه 25 استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه ميزان مشكلات پيش روي ورزش زنان در شهرهاي بزرگ، كوچك و روستاهاي استان، تفاوت معنادار دارد ( 130.99=F)؛ به‌صورتي كه موانع ساختاري به تنهايي در ميان بانوان شهرستان تبريز (173.56=F) و همراه با موانع فردي (229.54=F) به يك ميزان منجر به مشكلاتي در ميان بانوان شهرستاني مي شود؛ اين درحالي بود كه مشكلات بين فردي (473.65=F) اصلي‌ترين دليل مشاركت نداشتن بانوان روستايي شناخته شد.