خودكارآمدي معلمان و ارتباط آن با اجتماع يادگيري حرفه‌اي در محيط‌هاي يادگيري مجازي: نقش ميانجي توسعه حرفه‌اي

اين پژوهش، با هدف رابطه بين اجتماع يادگيري حرفه‌اي و خودكارآمدي معلمان با نقش ميانجي توسعه حرفه‌اي صورت پذيرفت. پژوهش از نظر هدف، كاربردي و ازلحاظ روش، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه معلمان شهر سنندج (5040 نفر) بودند كه به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي و براساس جدول نمونه‌گيري كرجسي مورگان 337 نفر به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسش‌نامه اجتماع يادگيري حرفه‌اي، پرسش‌نامه توسعه حرفه‌اي چامبرلاين (2008) و پرسش‌نامه خودكارآمدي معلمان اسچانن موران و وولفولك (2001) بود. روايي محتوايي و سازه ابزار پژوهش و ميزان پايايي از طريق ضريب آلفاي كرونباخ محاسبه و تأييد شدند. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با آزمون كلموگروف اسميرونوف، ضريب همبستگي پيرسون و مدل معادلات ساختاري انجام گرفت. يافته ها نشان داد كه بين اجتماع يادگيري حرفه‌اي با توسعه حرفه‌اي و خودكارآمدي معلمان مدارس شهرستان سنندج، رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين نتايج نشان داد كه بين توسعه حرفه‌اي و خودكارآمدي معلمان مدارس شهرستان سنندج نيز رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و نهايتاً براساس نتايج به‌دست‌آمده مي‌توان گفت كه توسعه حرفه‌اي در رابطه بين اجتماع يادگيري حرفه‌اي و خودكارآمدي معلمان مي‌تواند نقش ميانجي را ايفا كند. بنابراين استقرار و تقويت اجتماعات يادگيري در مدارس مي‌تواند در بهبود كيفيت كار معلمان مؤثر باشد.