اثربخشي درمان فراشناخت بر روي انگيزش تحصيلي، اجتناب و فشار اجتماعي دانش‌آموزان داراي اضطراب يادگيري زبان خارجي

پژوهش حاضر با هدف اثربخشي درمان فراشناخت بر روي انگيزش تحصيلي، اجتناب و فشار اجتماعي دانش‌آموزان داراي اضطراب يادگيري زبان خارجي انجام پذيرفت. طرح پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش، كليه دانش آموزان مدارس متوسطه اول دولتي شهر اروميه در سال 99-1398 بود. براي گزينش نمونه از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي استفاده شد، و داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌هاي اضطراب كلاس زبان، انگيزش تحصيلي و اجتناب و فشار اجتماعي جمع‌آوري شدند. افراد انتخاب شده به ‌طور تصادفي كه تعداد هر گروه 20 نفر بود به گروه آزمايشي ( گروه آموزش فراشناخت) و گروه كنترل تقسيم شدند. براي گروه آزمايشي درمان فراشناخت برگزار شد و گروه كنترل هيچ درماني دريافت نكردند. داده ها با استفاده از روش هاي آمار توصيفي و آزمون تحليل كوواريانس چند متغيري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج اين پژوهش نشان داد كه ميانگين انگيزش دروني و بيروني در گروه آزمايش، پس از مداخله درمان فراشناخت در مقايسه با گروه گواه به طور معناداري افزايش و ميانگين بي‌انگيزشي، اجتناب و فشار اجتماعي كاهش پيدا كرده است. بر اساس نتايج توصيه مي گردد تا مشاوران و درمانگران از درمان فراشناخت در كنار ساير رو‌ش‌هاي درماني براي بهبود انگيزش تحصيلي و كاهش علائم اجتناب و فشار اجتماعي دانش‌آموزان داراي اضطراب يادگيري زبان خارجي استفاده كنند.