مطالعه ارتباط سرمايه اجتماعي با سلامت اجتماعي (مطالعه موردي: جوانان شهر خرم‌آباد)

اين پژوهش باهدف مطالعه ارتباط بين سرمايه اجتماعي و سلامت اجتماعي جوانان شهر خرم‌آباد انجام ‌شده  و از تئوري كييز، دوركيم و پيربورديو استفاده‌ گرديده است. جامعه آماري تحقيق شامل كليه جوانان 15 تا 29 سال شهر خرم آباد در سال 1398 مي‌باشد و حجم نمونه طبق فرمول كوكران 382 نفر است كه به شيوه‌ نمونه‌گيري خوشه‌اي متناسب با حجم جامعه آماري انتخاب‌ شده اند. روش انجام اين پژوهش، پيمايش و براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه استفاده گرديده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها، از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندمتغيره استفاده ‌شده است. نتايج به‌دست‌آمده نشان مي‌دهد كه بين متغيرهاي سرمايه اجتماعي، اعتماد اجتماعي و رضايت از زندگي با سلامت اجتماعي جوانان رابطه مستقيم و معناداري وجود دارد. همچنين بين بيگانگي اجتماعي با سلامت اجتماعي جوانان رابطه‌ منفي و معناداري مشاهده گرديد. نتايج به‌دست‌آمده از تحليل رگرسيون نشان داد كه 42.4 درصد از تغييرات واريانس سلامت اجتماعي به‌وسيله‌ پنج متغير سرمايه اجتماعي، اعتماد اجتماعي، بيگانگي اجتماعي، رضايت از زندگي و سن تبيين مي‌شود.