جواز استفاده از پساب هاي بازيافت شده

No Title

نويسنده تلاش دارد با بررسي عناوين دخيل در جواز تصرف در آبهاي بازيافت شده، ديدگاه شارع را درباره آنها كشف كند. با توجه به نوع تصرف انجام شده، درمجموع بايد پنج گزاره اثبات شود: مباح بودن، زيان قابل توجه نداشتن، پاك بودن، مطلق بودن و استفاده نشدن پيشيني در طهارت خبثي و طهارت از حدث اكبر. برايند بررسي موارد پنج گانه فوق، جواز استفاده از آب بازيافتي در تصرفات غيرمشروط به طهارت در صورت نبودن بيم زيان عقلايي است؛ اما طبق روش رايج بازيافت فاضلاب در دنيا، شرط يا شرايط لازم براي استفاده از آب تصفيه شده در كاربردهاي مشروط به طهارت همانند نوشيدن و وضو و غسل فراهم نيست و استفاده مزبور مشروع نيست. نويسنده براي حل اين مشكل راه حل هايي را پيشنهاد داده است كه طبق شنيده ها برخي در روش بازيافت ايران انجام مي گيرد.

No abstract