چالش هاي حجيت صدوري روايات و توقيعات ولي عصر (عليه السلام)در دوره غيبت كبري

No Title

سخن ايمه اطهار عليهم السلام پس از قرآن، مهم ترين منبع تبيين و تفسير دين است. صدور آموزه ها از نهاد امامت گاه به صورت شفاهي و در قالب روايت و گاه كتبي و در شكل توقيع ابراز شده اند. نگاشته حاضر مي كوشد با سنجه صدور روايات و توقيعات منتسب به حضرت ولي الله الاعظم عليه السلامدر دوره غيبت، به ارزش گذاري اين دو بپردازد. اين مهم با روش تحليلي و از داده هاي كتابخانه اي واكاوي شده است. برآيند اين پژوهش آنكه صدور روايت و صدور توقيع در زمان غيبت صغري با اشكال مبنايي خاصي مواجه نيست؛ اما صدور روايت در زمان غيبت كبري با ايرادات جدي اي روبه رو است كه از جمله آن ها مفاد آخرين توقيع در عصر غيبت صغري و هم چنين خدشه در تطبيق معيار حجيت خبر واحد بر روايات عصر غيبت كبري است. براي علم به صدور توقيع و بستن راه جعل، دو ملاك يعني خط حضرت و صدور به نايب خاص معيار است كه هر دو نشانه در زمان غيبت كبري با دشواري جدي روبه رو است.

No abstract