الزامات سياست خانواده جمهوري اسلامي ايران با مروري كوتاه بر سياست خانواده در جهان

كاهش ميزان باروري در كشورهاي مختلف به دغدغه‌اي اساسي براي دولت‌ها تبديل شده است؛ به گونه‌اي كه در مقابل اين پديده، سياست‌هاي مختلفي را برمي­گزينند كه از آن با عنوان «سياست‌هاي خانواده» ياد مي‌شود. جمهوري اسلامي ايران نيز در برهه كنوني با مشكل كاهش ميزان باروري به همراه مسئله سالمندي جمعيت رو به رو است كه طبعاً سياست‌گذاري‌هاي جديدي را در اين باره مي‌طلبد. پرسش اصلي پژوهش آن است كه سياست خانواده جمهوري اسلامي ايران با توجه به تجربيات كشورهاي ديگر بايد در برابر كاهش ميزان باروري چگونه باشد. هر كشوري با توجه به ساخت دروني و ويژگي‌هاي انديشه‌اي، فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي خويش بايد مدلي واحد يا تركيبي از الگو‌هاي گوناگون را در حوزه سياست خانواده برگزيند كه مهم‌ترين مدل‌هاي واحد شامل حامي زاد و ولد، عدم مداخله، حامي سنت و طرفدار برابري يا تساوي هستند. با توجه به اين موضوع و تفاوت ايران با كشورهاي ديگر، به ويژه از جهت انديشه‌اي و اعتقادي و عدم وجود سياستي مناسب در اين حوزه، جمهوري اسلامي ايران بايد با توجه به ارزش‌هاي دروني نظام كه در سياست‌هاي كلان ابلاغي مقام معظم رهبري نيز به آن اشاره شده است، هدف‌ها و اولويت‌هاي خود را تعيين كند و سپس با به كارگيري ابزارهاي سياستي مناسب در تحقق آن‌ها بكوشد.

No abstract