اثربخشي بسته آموزشي مبتني بر نظريه انسان سالم و آموزش هيجان‌مدار بر بخشش بين فردي زوجين

اين پژوهش با هدف اثربخشي بسته آموزشي مبتني بر نظريه انسان سالم و آموزش هيجان‌مدار بر بخشش بين فردي زوجين، به روش نيمه­آزمايشي با سه گروه و سه مرحله پيش­آزمون، پس­آزمون و پيگيري با گروه كنترل سامان يافته است. جامعه آماري پژوهش، زوج‌هاي مراجعه‌كننده به فرهنگسراها، كانون­هاي فرهنگي بسيج و پايگاه‌هاي سلامت روان در شهر اصفهان و نمونه آن نيز شامل 39 زوج بود كه به‌صورت هدفمند، بر مبناي ملاك‌هاي ورود، انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل (13 زوج در هر گروه)، گمارده‌شدند. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه بخشودگي بين فردي احتشام‌زاده و همكاران (1389) است. از هر سه گروه، پس از انجام پيش‌آزمون، آموزش مبتني بر نظريه انسان سالم، در 12 جلسه 120 دقيقه‌اي و آموزش هيجان‌مدار طي 10 جلسه 90 دقيقه‌اي براي گروه‌هاي آزمايش اجرا شد. پس از انجام آموزش، از هر سه گروه، پس‌آزمون و پس از سه ماه، آزمون پيگيري گرفته شد. داده­هاي جمع‌آوري‌شده از طريق تحليل واريانس با اندازه­گيري مكرر، با استفاده از نرم‌افزار SPSS 24 تحليل شد. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه بسته آموزشي مبتني بر نظريه انسان سالم، بر بخشش بين فردي زوجين تاثير معنادار داشت (01/0­P<). آزمون تعقيبي بونفروني نشان داد، بسته آموزشي مبتني بر نظريه انسان سالم نسبت به آموزش هيجان‌مدار، در افزايش بخشش بين فردي زوجين موثرتر است. با توجه به نتايج حاصل از پژوهش، بسته آموزشي مبتني بر نظريه انسان سالم، روش مناسبي براي ارتقاء بخشش بين فردي در زوجين است.

No abstract