بازسازي رابطه فرهنگ و سياست‌گذاري مبتني بر حكمت صدرايي

هدف اين تحقيق ارائه‌ي چارچوبي هستي شناختي براي سياست‌گذاري در حوزه فرهنگ تحت عنوان «تحولِ فرهنگيِ معرفتي» است. بدين معنا كه چگونه سياست، اقتصاد و اجتماع با رويكردي فرهنگي و مبتني بر معرفت، متحول مي‌شود. اين مقاله همانند متفكران قاره‌اي قائل به تقدم معرفت فرهنگي بر علوم طبيعي و معرفت تجربي است اما بر اساس حكمت صدرايي به تقدم معرفت عقلي بر فرهنگ نيز تأكيد دارد. بدين ترتيب معرفت فرهنگي ميان دو نوع معرفت قرارگرفته است كه خصلت‌هاي دوگانه‌اي را براي آن به وجود مي‌آورد. اين خصائص دوگانه و متناقض نما، بسياري از انديشمندان قاره‌اي و تجربه‌گرا را سرگردان نموده است اما در حكمت صدرايي با توجه به نظريه‌ي «خيال»، مي‌توان فرهنگ را با خصلت‌هاي دوگانه‌اي تشريح نمود و قائل به اراده‌اي حقيقي براي انسان بر طبق «حركت جوهري» بود. رويكرد مختار اين متن، تحول فرهنگيِ معرفتي است كه در مقابل رويكردهاي صرفاً فرهنگي يا صرفاً معرفتي و رويكردهايي كه فرهنگ را تابع اقتصاد و سياست و اجتماع يا مستقل از آن‌ها مي‌دانند، متمايز مي‌كند. درنهايت اصولي براي تحول در عرصه‌ي فرهنگي مطرح‌ شده است.

No abstract