امور اعتباري در توحيدگرايي و تفسيرگرايي: اعتباريات اجتماعي در انديشه علامه طباطبايي ره

در ميان فيلسوفان معاصر اسلامي، علامه محمدحسين طباطبايي، فيلسوفي است كه در زمينه‌هاي ابداع موضوعات جديد، پرورش شاگرد و تأليف كتب فلسفي، فعاليت چشم‌گيري داشته است. نظريه اعتباريات، از ابتكارات علامه طباطبايي است كه آن را در بستر سنت فكري اسلامي ـ ايراني عرضه كرد. او اين نظريه را نخستين‌بار در رسائل سبعه مطرح ساخت و سپس تبيين و تحليل اين نظريه را در آثاري چون رساله الانسان في الدنيا، حاشيه بر كفايه، تفسير الميزان و كتاب نهاية الحكمة آورد. در اين راستا علامه طباطبايي نظريه اعتباريات را در حوزه‌هاي متعددي چون علم‌النفس، حركت ارادي، معرفت‌شناسي، كلام، تفسير، فلسفه سياسي، فلسفه اجتماعي، معرفت‌شناسي اجتماعي، فلسفه حقوق، فلسفه فقه، انسان‌شناسي و اخلاق به كار گرفت. در اين مقاله سعي شده است ضمن توجه به مبادي هستي‌شناختي و معرفت‌شناختي علامه طباطبايي، مفاهيم، اقسام و خاستگاه نظريه اعتباريات شرح داده شود.

No abstract