بررسي تأثير فشار و شعاع انحناي سطح تماس بر ضريب اصطكاك در سطح تماس اتصالات تداخلي

اتصالات تداخلي به صورت گسترده در صنعت مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اين اتصالات در معرض بارهاي استاتيكي و ديناميكي پاسخگوي نيازهاي طراحي هستند. اتصالات تداخلي همواره با عيوبي همراه هستند كه بر كاركرد آ نها اثر مستقيم دارند. براي نمونه در هر اتصالي سطح تماس اجزا ايده‌آل و استوانه‌اي كامل نيست و انحراف وجود دارد. اين پارامترها از اين جهت حائز اهميت هستند كه تغييراتشان بر روي كارآيي و استحكام اتصالات تداخلي تأثير مي‌گذارد. از جمله پارامترهاي مؤثر بر استحكام اتصالات تداخلي ضريب اصطكاك، زبري، خواص مواد، ابعاد فيزيكي و نامنظمي‌هاي هندسي سطح‌هاي در تماس را مي‌توان بيان نمود. در اين پژوهش با تغيير قطر و مقدار تداخل و در نتيجه آن، فشار در سطح تداخل، اثر اين پارامت رها بر استحكام اتصال و ضريب اصطكاك در سطح تداخل مورد بررسي قرار گرفته است. براي استخراج ضريب اصطكاك از تركيب نتايج تجربي و المان محدود استفاده شد. روش‌هاي بررسي آماري فاكتوريل مورد استفاده قرار گرفت و اثرات فشار و قطر بر ضريب اصطكاك و استحكام اتصال مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصل نشان داد كه رابطه قطر با ضريب اصطكاك در سطح تداخل اتصالات تداخلي معكوس است و افزايش تداخل و متعاقب آن فشار، باعث افزايش ضريب اصطكاك خواهد شد.