پهنه بندي سيلاب در نواحي شهري با استفاده از مدل هيدرولوژيكي و اطلاعات ميداني (مطالعۀ موردي: سيل بردسير، استان كرمان)

در تحقيق حاضر نقش مدل‏هاي هيدرولوژيكي در GIS و اطلاعات ميداني به عنوان اطلاعات مردمي در پهنه‏بندي سيلاب و آب‏گرفتگي ناشي از وقوع سيل در شهر بردسير، در استان كرمان، بررسي شده است. به‏منظور انجام تحقيق پيش رو، اطلاعات لازم شامل اطلاعات مكاني، توپوگرافي، هيدرولوژي و كاربري اراضي و همچنين، اطلاعات ميداني از طريق پرسشنامه و مصاحبۀ رودررو با مردم ساكن در منطقۀ مطالعاتي گردآوري شد. سپس، نقشۀ محدودۀ آب‏گرفتگي در شهر با استفاده از مدل HECRAS و اطلاعات ميداني تهيه شد كه به‌ترتيب مساحت 1.13 و 2.25 كيلومترمربع آب‏گرفتگي مناطقي از شهر بردسير را نشان مي‌دهند. مقايسۀ نقشۀ محدودۀ آب‏گرفتگي توليدشده توسط مدل و اطلاعات ميداني با اطلاعات واقعي، به‌ترتيب صحت كلي 59.16 درصد و 80.07 درصد است كه صحت بيشتر اطلاعات ميداني در تعيين محدودۀ آب‏گرفتگي در منطقۀ مطالعاتي را نشان مي‌دهد. اما با تركيب خروجي مدل با اطلاعات ميداني، صحت نقشۀ تركيبي در مقايسه با داده‏هاي واقعي به 80.27 درصد افزايش يافت كه اين مطلب نشان‏دهندۀ تأثير اطلاعات ميداني در مديريت خطر سيل است و اگر محققان هيدرولوژي اطلاعات ميداني وقوع سيلاب‏هاي گذشته در محدودۀ مطالعاتي را گردآوري كرده و آن‏ها را در طراحي مقاطع عرضي و محدودۀ پهنۀ آبگير رودخانه استفاده كنند، بي‌شك نتايج حاصل از مدل‏هاي هيدرولوژيكي واقعي‏تر و كاربردي‏تر خواهند بود. بنابراين، نتايج اين تحقيق نشان‏دهندۀ اهميت كاربرد اطلاعات ميداني در تركيب با مدل‏هاي هيدرولوژيكي به‌منظور كمك به برنامه‌ريزان مديريت شهري و مديريت سيل در مناطق تحت تأثير است.