تحليل و ارزيابي شاخص هاي حمل و نقل پايدار شهري

حمل و نقل پايدار شهري در واقع حركت روان وسايل نقليه٬ مردم و كالاهاست كه مستلزم آسايش مردم و پايداري محيط با مطلوبترين هزينه و تلاش است. برنامه‌ريزي حمل‌ونقل پايدار اثرات توسعه حمل ‌و نقل را روي كارآيي اقتصادي، موضوعات زيست‌محيطي، مصرف منابع، كاربري اراضي و عدالت اجتماعي مورد توجه قرار مي‌دهد و به كاهش اثرات زيست‌محيطي، افزايش بازدهي سيستم حمل‌ونقل و بهبود وضعيت زندگي اجتماعي كمك مي‌كند و هدف آن افزايش كارآيي سيستم و جابه‌جايي كالاها، خدمات و افراد با حداقل مشكلات دسترسي است. با توجه به اين مسائل در پژوهش حاضر سعي شده است كه به تفضيل به اهداف و شاخص‌هاي حمل و نقل پايدار از ابعاد مختلف و شرح ابعاد اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي پرداخته شود. براي برنامه‌ريزي پايدار و جامع سيستم حمل و نقل بهتر آن است كه مجموعه اي متوازن از شاخص‌ها كه تركيبي از اهداف اقتصادي٬ اجتماعي و زيست محيطي باشد را در نظر بگيريم. همچنين مي‌تواند از شاخص‌ها به عنوان اطلاعات پايه در سياستگزاري‌هاي حمل و نقل و پايش نتايج استفاده نمود. مزيت بسيار مفيد ديگر توسعه شاخص‌ها استفاده از آنها در براي مقايسه معنادار وضعيت حمل و نقل با ساير شهرها مي‌باشد. روش كار توصيفي-تحليلي و روش جمع‌آوري اطلاعات مبتني بر شيوه كتابخانه اي و اسنادي است. در ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺎﺿﺮ، ﺑﺎ در ﻧﻈﺮﮔﯿﺮي ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﻮﺛﺮ در ﺣﻤﻞوﻧﻘﻞ ﺷﻬﺮي، ﺟﻬﺖ ﺗﺴﻬﯿﻞ در اﻣﺮ ﺳﯿﺎﺳﺘﮕﺬاري و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰي ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ و ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎي دﺳﺖاﻧﺪرﮐﺎر ﺣﻤﻞوﻧﻘﻞ، ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي ﺟﺎﻣﻌﯽ ﺟﻬﺖ اﻧﺪازهﮔﯿﺮي و ارزﯾﺎﺑﯽ وﺿﻌﯿﺖ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎي ﺣﻤﻞوﻧﻘﻞ ﺷﻬﺮي اراﺋﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.