ارزيابي سكونتگاه‌هاي شهري استان گلستان با رويكرد شهر سالم

امروزه رويكرد شهر سالم به دليل رشد فزاينده جمعيت شهري و تبعات منفي آن كه سلامت عمومي شهروندان را تهديد مي‌نمايد، در تحقيقات شهري معاصر اهميت زيادي يافته و از ظرفيت مطالعاتي بالايي برخوردار شده است. لذا با توجه به اهميت موضوع، تحقيق حاضر به ارزيابي سكونتگاه‌هاي شهري استان گلستان با رويكرد شهر سالم پرداخته است. روش تحقيق بر اساس هدف، كاربردي با ماهيت توصيفي و تحليلي است. توجه اين مقاله در ابتدا به ارزيابي مقوله شهر سالم، تاريخچه آن در جهان و شروع تفكر شهر سالم در ايران معطوف گرديده است، سپس به عنوان نمونه موردي، سكونتگاه‌هاي شهري 29 گانه استان گلستان درون 14 شهرستان در سال 1392 با استفاده از 42 شاخص شهر سالم اقتباس‌شده از منابع معتبر خارجي و داخلي در قالب چهار گروه محيط‌زيست، سلامت، اقتصادي اجتماعي و بهداشتي با به‌كارگيري مدل VIKOR مورد ارزيابي قرارگرفته‌اند. براي انجام محاسبات از Excel، براي ارزيابي همبستگي‌ها از نرم‌افزار آماري SPSS و به منظور ترسيم نقشه‌ها از نرم‌افزار ARC GIS استفاده‌شده است. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه ميزان برخورداري سكونتگاه‌هاي شهري شهرستان‌هاي استان از شاخص‌هاي شهر سالم يكسان نبوده و اكثر آنها در برخورداري از اين شاخص‌ها در وضعيت نامطلوبي قرار دارند. در اين ميان سكونتگاه‌هاي شهري شهرستان‌هاي تركمن و كردكوي برخوردارترين و گنبدكاووس و مراوه‌تپه نابرخوردارترين سكونتگاه‌ها مي‌باشند. همچنين نتيجه همبستگي اسپيرمن در ارزيابي رابطه بين رتبه برخورداري سكونتگاه‌هاي شهري شهرستان‌هاي استان و فاصله آن‌ها از مركز استان (شهر گرگان)، حاكي از وجود همبستگي بين اين دو عامل مي‌باشد.