تحليلي بر شهر دوستدار معلول

فضاي شهري كاربران متفاوتي را در خود جاي مي‌دهد. اين كاربر از لحاظ سن، توان و خصوصيات با يكديگر متفاوت بوده و هر كدام نيازهاي خاص خود را مي‌طلبند. دسته‌اي از آن‌ها افراد با ناتوانايي‌هاي جسمي مي‌باشند. اساساً شهرها، بناها و خدمات شهري بدون توجه به وضع معلولين طراحي‌شده و اين بخش از فعالان كشور، به سبب معلول بودن شهر ، از فعاليت، كار، زندگي و استراحت متناسب با نيازهاي خود بي‌بهره‌اند. در شهرها ناتوانان جسمي حركتي از همان بدو خروج از منزل با مشكلات و موانع متعددي روبرو مي‌شوند و از داشتن حقوق مساوي با ساير شهروندان بي‌بهره‌اند. هدف اين تحقيق بررسي و تحليل مباني علمي شهر دوستدار معلول است كه مي‌تواند سرآغازي باشد براي توجه هر بيشتر به اين موضوع مهم در طراحي و برنامه‌ريزي شهري كشورمان. روش تحقيق؛ توصيفي و تحليلي مي‌باشد كه با تكنيك كتابخانه‌اي مطالب گرداوري شده است. در پايان بايد اشاره شود كه هنوز به شكل كامل و جامعي مديريت شهري كشورمان برنامه‌ريزي و طراحي شهر دوستدار معلول را نتوانسته پياده كند و در نتيجه نياز اين قشر از جامعه در فضاهاي شهري مغفول مانده است.