ساختار فضايي و اثرات آن بر كيفيت زندگي در محلات شهري (نمونه‌موردي: منطقه 15، تهران)

شناخت ساختار فضايي شهر با تأكيد بر الگوي كاربري زمين در رابطه با بررسي كيفيت زندگي شهروندان و مكانيزم‌هاي موثر بر آن اهميت زيادي مي‌يابد. لذا كيفيت زندگي به‌عنوان راهي براي مقابله با اين دگرگوني‌ها از سوي سياست‌گذاران و برنامه‌ريزان در سطوح بين المللي و ملي مطرح گرديد. در همين راستا، هدف اصلي اين تحقيق بررسي تاثير ساختار فضايي شهر بر كيفيت زندگي در منطقه 15، كلانشهر تهران بوده و براي شناخت اين هدف كلي، اهداف فرعي، سوالات و فرضيات تحقيق طراحي گرديده است.روش تحقيق مورد استفاده در اين مطالعه پيمايشي بوده و براي گرد آوري داده‌ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده و براي تعيين اعتبار ابزار اندازه‌گيري، از تكنيك اعتبار صوري و براي تعيين ميزان پايايي سئوالات از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شده است جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه شهروندان منطقه 15، كلانشهر تهران مي‌باشد. حجم نمونه تحقيق 368 نفر بوده و براي انتخاب نمونه‌ها از روش نمونه‌گيري چند مرحله‌اي با در نظر گرفتن ويژگي‌هاي سني و جنسي استفاده شده است. نتايج تحليلي نشان بين ارزيابي شهروندان ساكن در منطقه مورد مطالعه نسبت به ساختار فضايي محل زندگي و رضايت از كيفيت زندگي شان تفاوت معناداري وجود دارد.