بررسي رويكردهاي مشاركت و اشتغال زنان بر تكيه بر اقتصاد بومي در جوامع روستايي ايران

دستيابي به توسعه پايدار اقتصادي در مناطق روستايي در گرو بهره مندي از تمامي ظرفيت هاي موجود مي باشد. زنان روستايي به دليل توانمندهاي مختلف در حوزه كشاورزي،صنايع دستي و خانه داري جايگاه بسزايي در اقتصاد خانه به خود اختصاص داده اند و بايد در همه امور خانه و اقتصاد بومي مشاركت داشته باشند. با وجود نقش فعال زنان در جوامع روستايي، كمتر شاهد توجه كافي به اين قشر زحمتكش در فرايند برنامه ريزي و امور اجرايي بوده ايم.در نگاه كلي هدف اين مطالعه بررسي تحليل گونانه حضور و اشتغال زنان روستايي در فعاليت هاي اقتصادي مي باشد و سعي شده با استناد به مطالعات و آمارهاي منتشر شده در مناطق مختلف، رويكردها و ظرفيت هاي بالقوه موجود در حضور زنان مشخص و با ارائه راهكار عملياتي نمايد.نتايج تجزيه و تحليل و بررسي مطالعات نشان داد حضور بالفعل زنان، مستلزم رفع موانع فردي و استفاده ملموس از زنان و انجمن هاي زنان در برنامه ريزي هاي مشاركتي مي باشد.در نگاه كلي بايد گفت لازمه حضور و اشتغال زنان، توجه به خواسته هاي اصلي، پرهيز لز استفاده ابزاري و حمايت هاي مداوم از ايده هاي اقتصادي و صنايع مرتبط با حوزه زنان روستايي مي باد تا بتواند موجب تقويت اقتصاد بومي بشود.