تبيين رابطه بين ويژگي‌هاي شغل و انگيزش شغلي كاركنان دانشگاه تربيت مدرس

پژوهش حاضر با هدف تبيين رابطه بين ويژگي‌هاي شغل با انگيزش شغلي كاركنان دانشگاه تربيت مدرس در سال 1397-98 صورت پذيرفته است. جامعه آماري، شامل كليه كاركنان مرد و زني مي باشد كه در سال 1397-98 در دانشگاه تربيت مدرس مشغول به كار بودند. تعداد كل جامعه آماري 133 نفر است كه 59 نفر از آنان مرد و 74 نفر زن مي‌باشند كه براي انتخاب تعداد نمونه آماري به دليل حجم كم جامعه از روش تمام شماري استفاده شده است. به منظور جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه ويژگي‌هاي شغلي هكمن و الدهام (1980) و پرسشنامه انگيزش شغلي سهرابي (1392) استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان داد از ميان پنج بعد مدل ويژگي‌هاي شغلي، سه بعد تنوع مهارت (0.000=p و 0.46=r )، اهميت شغل (0.003=p و 0.25 =r) و بازخورد (0.003=p و 0.25-=r) رابطه معناداري با انگيزش شغلي دارند. بر اساس يافته هاي پژوهش پيشنهاد مي شود در تدوين استراتژي هاي منابع انساني سازمان ها فضا و بستري براي استقلال كاركنان جهت ايفاي مسئوليت هايشان ايجاد كنند كه به واسطه اين استقلال و آزادي عمل كاركنان توسعه، نوآوري، تعهد، يادگيري سازماني و رضايت شغلي شان افزايش مي يابد.