بررسي نقش گردشگري روستايي در توسعه اقتصادي روستاهاي هدف گردشگران (مطالعه موردي: روستاهاي دهستان مدرس، شهرستان شوشتر)

صنعت گردشگري در اقتصاد كشورها نقش مهمي را ايفا مي كند. در اين ميان مناطق روستايي با مشكلاتي مانند مهاجرتهاي روستاييان، پايين بودن سطح درآمد، فقر فزآينده و ... مواجه اند. گردشگري روستايي و اقتصاد گردشگري در حال تبديل شدن به يكي از اركان اصلي توسعه اقتصادي مي باشد و در همين ارتباط گردشگري روستايي نيز با برنامه ريزي مناسب و شناخت فرصت ها و محدوديت ها مي تواند، نقش مهمي در توسعه روستايي و تنوع بخشي به اقتصاد ملي داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسي بررسي نقش گردشگري روستايي در توسعه اقتصادي روستاهاي هدف گردشگران (مطالعه موردي: روستاهاي دهستان مدرس، شهرستان شوشتر) است. اين تحقيق از نوع توصيفي– تحليلي كه با استفاده از روش پيمايشي و كتابخانه‌اي استفاده شده است. جامعه آماري در اين پژوهش، شامل روستاييان ساكن در مناطق روستايي دهستان مدرس شهرستان شوشتر است بر اساس سرشماري سال 1395 ، داراي 1259 نفر جمعيت و 361 خانوار است. در جامعه آماري مورد مطالعه از فرمول كوكران استفاده و حجم نمونه برابر با 294/434 و براي دقت بيشتر حجم نمونه 295 انتخاب شد. براي تعيين پايايي كمي پرسشنامه از ضريب آلفاي كرونباخ، استفاده شد. مقدار آلفا براي قسمت‌هاي مختلف پرسش‌نامه 0/72 تا 0/80 محاسبه شد. به منظور به دست آوردن ديدگاه ساكنان در خصوص مولفه‌هاي ذكر شده از آزمون‌هاي آماري ميانگين پاسخ‌ها و واريانس و آزمونT تك نمونه‌اي استفاده شد. نتايج يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه رابطه معناداري بين گردشگري روستايي و مولفه‌هاي اقتصادي پژوهش وجود دارد. بيشترين بررسي نقش گردشگري روستايي در توسعه اقتصادي مناطق روستايي به اين ترتيب است مولفه درآمد با ميانگين (1/54-) بيشترين تأثير و مولفه اشتغال زايي با ميانگين (1/10-) كمترين تأثير را از گردشگري روستايي داشته است. نتايج حاصل از آزمون t تك‌نمونه‌اي نشان‌گر مطلوب بودن و تأثيرگذاري منفي و معني داري گردشگري روستايي در توسعه اقتصادي مناطق روستايي بوده است.