ارزيابي نقش بازآفريني بافت هاي ناكارآمد بر مديريت توسعه در اهواز

بافت هاي ناكارآمد شهري پهنه هايي از شهر هستندكه درمقايسه با ساير پهنه هاي شهر از جريان توسعه عقب افتاده، از چرخۀ تكاملي حيات جدا گشته و به كانون مشكلات و نارسايي ها تبديل شده اند .با اين وجود اين بافتها درصد بالايي از جمعيت شهري را در خود جاي داده و در عين حال از ظرفيت ها و قابليت هاي نهفته بسياري براي توسعه هاي آتي درون شهري برخوردار هستند. اما پرداختن به بافت هاي ناكارآمد شهرها و برنامه ريزي براي آنها، جدا از پرداختن به واقعيت هاي اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي نبوده و مستلزم برنامه ريزي دقيق، جامع و واقع گرانه است.درسالهاي اخير بازآفريني شهري به عنوان رويكرد جديد براي بهسازي و نوسازي اين بافت ها مطرح شده است. اين پزوهش با هدف ارزيابي نقش بازآفريني بافت هاي ناكارآمد بر مديريت توسعه در اهواز انجام گرفته كه به منظورتجزيه و تحليل داده ها و آزمون فرضيات ازنرم افزارSPSS، سپس از طريق تكنيك SWOT تجزيه و تحليل انجام و جهت آزمون فرضيه از آزمون T استفاده مي گردد. يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد موقعيت راهبردكلي براي برون رفت از وضعيت موجود و حركت به سمت بازآفريني شهري پايدار در ساختار اقتصادي اجتماعي(راهبرد محافظه كارانه)و در ساختار كالبدي زيست محيطي(راهبرد تدافعي )مي باشد. نتيجه گيري كلي اينكه: در ارتباط با فرضيه با ميانگين 3.28 مورد تأييد است.