نقش تنوع فرهنگي در بروزمعضلات اجتماعي شهري (مطالعه موردي منطقه 14 تهران)

شهر پديده اي زنده و پوياست و مديريت آن مستلزم شناخت ويژگي ها و مقتضيات آن است. اصلي ترين عامل هويت و شكل گيري مشخصات شهرها را در دلايل پديدآمدن آن ها مي توان جست. شهرهايي كه در يك روند غير تكويني و در اثر نيازمندي هاي شغلي، اقتصادي، آموزشي و غيره در اثر مهاجرت شكل گرفته اند، تا دستيابي به مفهوم فراگير شهر، راه زيادي دارند. در واقع علل پيدايش شهرها مي تواند ساختارهاي اجتماعي و فرهنگي و حتي كالبدي آن ها را براي ما تشريح كند. اين پژوهش بنا به ماهيت موضوع و اهداف نوع توصيفي تحليلي است. جامعه آماري 100725 نفرحجم نمونه 384 نفر مي باشد تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزارSPSS، آزمون T و ضريب همبستگي پيرسون استفاده شده است. يافته ها نشان مي دهد فرضيه اول ضريب همبستگي پيرسون(391/0) و فرضيه دوم تحليل T ميانگين (29/3) بزرگتر از ميانگين جامعه(3) مي‎باشد.بنابراين هر دو فرضيه مورد تاييد قرار مي گيرند. استفاده از ظرفيت هاي اجتماعي موجود در ساختار اجتماعي قوميت هاي ساكن در منطقه 14 شهر تهران ميتواند در احياي فرهنگ و عوامل فرهنگي همانند وجود نهادهاي محلي، نهادهاي مذهبي، افراد معتمد در محلات و... موثر باشد و بر كاهش معضلات اجتماعي تاثير گذار باشد.