ادراك تجربه حبس در ميان زنان مجرم

پژوهش حاضر با استفاده از رويكرد پديدارشناسي توصيفي و با تكنيك مصاحبه عميق، به انعكاس تجربۀ زيستۀ 25 نفر از زناني پرداخته است كه تجربۀ گذراندن حبس در يكي از زندان‌هاي زنان را داشته‌اند. بر اين اساس، نمونه‌گيري هدفمند با حداكثر تنوع است. سؤالات اصلي پژوهش در ارتباط با ادراك تجربۀ فرايندهاي دوران حبس از نگاه زنان زنداني و ملاحظات جنسيتي بر اساس تجربيات زيستۀ اين افراد بوده است. اين يافته‌هاي كيفي با پشتوانۀ رويكردهاي فايده‌گرايي، جرم‌شناسي فمينيستي و پاسخ به نيازهاي جنسيتي زنان تحليل شده است. ادراك تجربۀ مشاركت‌كنندگان در حوزه‌هاي پاسخ به جلوگيري از انفصال زنداني با خانواده در بخش نزديكي به محل سكونت، تسهيل سازگاري زندانيان در بخش قرنطينه، تحكيم پيوند با خانواده در بخش تعاملات، حفاظت از زندانيان بدون سابقه و مادران زنداني در بخش طبقه‌بندي زندانيان، توجه به وضعيت جسماني و روحي زنان در بخش خدمات، آگاهي‌بخشي و عزتِ‌نفس در حوزۀ برنامه‌هاي زندان تفسير كرده‌اند. يافته‌هاي پژوهش، تجربۀ زيستۀ زنان از ملاحظات جنسيتي را شامل حفظ و بازسازي پيوندهاي خانوادگي، حفظ و بازسازي زنانگي در زندان، توجه به توانمندسازي جنسيت‌محور و سرگرمي و اوقات فراغت زنانه بيان مي‌كند كه بر اثر پرتكرارترين مقوله‌ها و در جهت پاسخگويي به نيازهاي جنسيتي زنان تفسير شده است.

No abstract