ارزش گذاري كار خانگي زنان در اسلام و رويه ي نهادهاي بين المللي

ارزش‌گذاري مشاغل مراقبتي و خانگي زنان يكي از موضوعات مطرح در رويه­ي اخير نهادهاي بين ­المللي است. از منظر نهادهاي بين­ المللي اين مسئله ارتباط تنگاتنگي با برابري جنسيتي و برخورداري زنان و دختران از حقوق بشر و مقابله با فقر و نابرابري دارد. راهكار نهادهاي بين ­المللي متضمن تنزل و درنهايت محو نقش­ مادري و مقابله با اشتغال زنان به خانه ­داري و جايگزيني آن‌ها از طريق واگذاري به بخش عمومي و تمهيد اشتغال درآمدزا و تمام‌وقت براي زنان است. درحالي‌كه در الگوي مطلوب در نظام اسلامي، زن محور و ستون اصلي خانواده است و دو وظيفه ­ي مهم مادري و همسري را بر عهده دارد كه ايفاي مطلوب آن در نقش خانه ­داري متبلور مي­ شود و تحقق كامل آن منوط به فراهم شدن الزامات و احقاق حقوق، ازجمله در حوزه ­ي مالي است كه بر عهده­ ي همسر و دولت قرار دارد. در اين مقاله، ارزش­گذاري كار خانگي زنان، در رويه­ ي نهادهاي بين‌المللي و تعاليم اسلامي بررسي تطبيقي شده است.تمايز و تعارض راهبردهاي اجرايي و عملياتي در دو نظام مذكور مشهود است. نكته­ ي بسيار مهم، توجه به اين مقوله­ ي مهم در نظام حقوق داخلي از منظر تعاليم اسلامي و ضرورت رفع خلأهاي قانوني موجود در جهت احقاق حقوق زنان خانه ­دار و ارج نهادن به نقش مادري است كه مستلزم نقش ­آفريني مؤثر شوهر و نيز پشتيباني همه­ جانبه ­ي دولت است.