مقايسه‌اي بر نقش خنك‌كاري و روانكاري انواع سيالات برشي در فرايند ميكروفرزكاري

ميكروفرزكاري يكي از مهمترين فرايندهاي ساخت قطعات مينياتوري است كه امروزه كاربرد گستردهاي در صنايع مختلف پيدا كرده‌اند. به مانند ساير فرايندهاي ماشين كاري، از سيال‌هاي برشي براي خنك‌كاري و روانكاري در ميكروفرزكاري استفاده مي‌شود با اين تفاوت كه به علت كوچكي ناحيه برش در مقياس ميكرو، استفاده از آنها با مشكلاتي همراه است. در اين تحقيق، اثر سيستم‌هاي روانكاري/خنك‌كاري مختلفي همچون شرايط خشك، تر و روانكاري كمينه بر مشخصه‌هايي از فرايند نظير سايش ميكرو ابزار و كيفيت سطح مورد ارزيابي قرار گرفته است. در مورد روانكاري كمينه، از دو روش پاشش تك نازله و دو نازله استفاده و با يكديگر مقايسه شده‌اند. آزمايش‌ها با استفاده از ميكرو ابزارهاي دو پره به قطر 8/0 ميلي‌متر بر روي آلياژ تيتانيومي Ti6Al4V انجام گرفت. نتايج نشان از نقش برجسته سيستم روانكاري كمينه در هر دو عمل روانكاري و خنك‌كاري داشته است. همچنين، شرايط تر نقش مؤثري در خنك‌كاري ايفا نكرد. در نهايت، بكارگيري روانكاري كمينه در مقايسه با دو نوع ديگر خشك و تر، موجب سايش كمتر ميكرو ابزار و بهبود كيفيت سطح شده و در اين ميان استفاده از سيستم پاشش دو نازله عملكرد مؤثرتري در ميكروفرزكاري اين آلياژ داشته است.