مطالعه ي كيفي منسجم نبودن خانواده و تكرار جرم در زندانيان زن سابقه‌دار

افزايش و تكرار جرم در زنان حاكي از خلأهاي مختلف در زندگي آن‌ها و ساختار اجتماعي است كه مشكلات و خسارات مادي و معنوي فراوان براي فرد، خانواده و جامعه به همراه دارد. اين پژوهش با استفاده از روش كيفي و نظريه زمينه‌اي به كاوش در فرآيند شكل‌گيري زندگي خانوادگي و تكرار جرم در زنان سابقه‌دار زندان شهر كرمان مي‌پردازد. براساس معيار اشباع نظري 13 نفر از زندانيان زن سابقه‌دار با شيوه نمونه-گيري نظري انتخاب و مورد مصاحبه عميق قرار گرفتند. در فرآيند گردآوري و تحليل اطلاعات از روش نظريه زمينه‌اي اشتراوس و كوربين استفاده گرديد و تعداد 8 مقوله فرعي، 3 مقوله اصلي و 1 مقوله هسته‌اي از درون گفته‌هاي مشاركت‌كنندگان استخراج گرديد. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد شرايط نامناسب خانواده از جمله از هم گسيختگي شبكه خانوادگي، والدين فاقد صلاحيت و زيست فقيرانه خانواده موجب پديده محوري عدم انسجام خانوادگي در زندگي زنان سابقه‌دار مي‌شود. به عبارتي ديگر در اغلب موارد جرم و تكرار آن در بين زنان به دليل مشكلات خانوادگي چون طلاق والدين و مشكلات فرزندان بعد از جدايي، انحراف و اعتياد والدين و همسر، فقدان والدين حمايتگر، ساخت نامتعارف خانواده، تعاملات خشونت آميز والدين با فرزندان، فقر اقتصادي و فرهنگي خانواده بوجود آمده كه نه تنها انسجام و همبستگي خانوادگي آن‌ها را مخدوش ساخته بلكه به ناامني اجتماعي نيز منجر شده است.