تحليل نوع و ميزان تأثيرگذاري نقش‌آفرينانِ برنامه‌ درسي در كميته‌ي برنامه‌ريزي درسي دانشگاه‌هاي ايران: نگاهي آسيب‌شناسانه به وضع موجود

هدف مطالعه­ ي حاضر تحليل نوع و ميزان تأثيرگذاري نقش­آفرينانِ برنامه­ درسي در كميته ­ي برنامه­ ريزي درسي دانشگاه­ هاي منتخب ايران با استفاده از رويكرد پژوهش كيفي و از نوع پديدارشناسي بود. از بين متخصصين برنامه­ ريزي درسي و موضوعي در كميته­ هاي برنامه ­ريزي درسي، 21 نفر از طريق روش نمونه ­گيري هدفمند و استفاده از «معيار اشباع» انتخاب شدند. داده­ ها از طريق مصاحبه نيمه ­ساختار يافته عميق جمع ­آوري و با استفاده از روش كلايزي تحليل شدند. تحليل داده­ هاي مصاحبه به ايجاد يك مقوله اصلي «اثرگذاري نقش ­­آفرينان برنامه ­ريزي درسي» و سه مقوله فرعي: 1-معيارهاي انتخاب اعضايِ كميته­ هاي برنامه ­ريزي درسي (مقاومت در برابر تغييرات، سياست­ زدگي و دوزيست نبودن در ميدان نظر و عمل)، 2-سهم مشاركت متخصصين برنامه­ ريز درسي و موضوعي در برنامه­ ريزي درسي (حاكميت متخصص موضوعي، نگاه سطحي و غير علمي به عمل برنامه­ ريزي درسي ) و 3-سهم مشاركت دانشجويان و كارفرمايان در برنامه­ ريزي درسي (بي ­توجهي به حضور دانشجويان و مشاركت ضعيف كارفرمايان در برنامه ­ريزي درسي) انجاميد.

The aim of this study was to analyze the type and effectiveness of curriculum commonplaces in the curriculum panning committee of selected Iranian universities using a qualitative research approach of phenomenological method. Among the curriculum and subject matter specialists in the curriculum committees, 21 were selected through Purposive sampling and the use of a "saturation criterion." Data were collected through in-depth semistructured interviews and analyzed using a Colaizzi's method. Analysis of the interview data to create a main category "The impact of curriculum planning commonplaces" and three sub-categories: 1- Criteria for selection of members of curriculum planning committees (Resistance to change, politicization and non-amphibians in the field of opinion and practice), 2- The share of the participation of subject matter and curriculum planner in curriculum planning (the dominance of the subject matter, Superficial and unscientific view of curriculum planning) and 3- The share of students and employers in curriculum planning (Ignoring the presence of students and poor participation of employers in curriculum planning).