تحليل وضعيت سرمايه‌هاي معيشت پايدار روستايي در شهرستان سراوان

يكي از مهم­ترين مباحث توسعه روستايي، كاهش فقر و مديريت محيط­ زيست است. در طي سال­ هاي أخير، رويكرد معيشت پايدار يكي از بهترين روش­ ها براي پرداختن به توانمندسازي فقرا بوده است. اين رويكرد به عنوان مركز توجه أخير محققان توسعه به دنبال حفظ يا افزايش بهره ­وري منابع، حفظ مالكيت و فعاليت­ هاي درآمدزا براي تأمين نيازهاي اساسي خانوارهاي روستايي است. پژوهش حاضر با هدف واكاوي شاخص معيشت پايدار روستايي با تأكيد بر سرمايه‌هاي معيشتي فيزيكي، مالي، اجتماعي، انساني و محيطي در شهرستان سراوان صورت گرفت. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و به روش پيمايشي انجام شد. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسشنامه‌اي محقق ساخته بود كه به شكل چهره به چهره تكميل گرديد. روايي پرسشنامه با بهره‌گيري از پانل متخصصان توسعه روستايي مورد تأييد قرار گرفت. نمونه آماري متشكل از هفت نفر از كارشناسان فرمانداري شهرستان سراوان بودند كه با بهره­ گيري از تكنيك تحليل سلسله مراتبي فازي به مقايسه زوجي وضعيت و درجه اهميت سرمايه‌هاي معيشتي (معيارها) در بين دهستان‌هاي شهرستان سراوان (گزيدارهاي مورد بررسي) مبادرت نمودند. يافته‌ها نشان داد، در بين سرمايه‌هاي پنجگانه معيشت از ديد پاسخگويان به ترتيب سرمايه‌هاي فيزيكي، سرمايه مالي، سرمايه اجتماعي، سرمايه انساني و سرمايه محيطي از اولويت بالاتري براي تأمين معيشت روستاييان مورد مطالعه برخوردار بودند. در نهايت، وضعيت دهستان‌هاي مورد مطالعه بر مبناي معيارهاي مورد سنجش تعيين شد. بر اين مبنا، دهستان حومه حائز رتبه‌ي اول، دهستان جالق حائز رتبه دوم و دهستان‌هاي ناهوك، كوهك و اسفندك، گشت، كله‌گان و بم‌پشت و كشتگان در رتبه‌هاي بعد قرار گرفتند.