نگاه به مرگ، چيستي وچگونگي مواجهه با آن در اشعار حزين لاهيجي

انديشيدن درباره‌ي مرگ، موضوعي است كه عمر آن به اندازه‌ي تاريخ زندگي بشر است؛ تقريباً هيچ انساني را نمي‌توان يافت كه در طول زندگي، ساعت‌ها به مرگ نينديشيده باشد و شايد بتوان گفت كمتر كسي به اندازه‌ي شاعران و فيلسوفان، مجال آن را داشته باشند كه ديدگاه و احساس خود را در پيوند با مرگ بيان كنند و گفته‌هايشان را در لابه‌لاي تاريخ به يادگار بگذارند. شاعر، امّا در اين ميان، به دليل نگاه هنري، جايگاه ويژه‌اي دارد؛ به همين دليل در اين مقاله، انديشه و احساس حزين لاهيجي درباره ي مرگ ارزيابي شد. در اين مقاله با استفاده از روش توصيفي – تحليلي بر آن است تا با تفحّص و كنكاش در زندگي و اشعار حزين لاهيجي، پيري و مرگ انديشي را كه يكي از مؤلفه¬هاي نوستالژي است، مورد نقد و تحليل قرار دهد..شعر حزين لاهيجي از ديدگاه نوستالژي تابلويي را مي‌ماند كه در آن سيماي مردي خسته، همدم تنهايي و غربت، با انبوهي از تجربه¬ي آوارگي و دربدري ناشي از جنگ‌هاي داخلي و... به تصوير كشيده شده است.

No abstract