تطبيق معنويت سرخپوستي و عرفان اسلامي ( با تأكيد بر احوال از نظر ابونصر سرّاج و كاستاندا)

عرفان، راه و روش كسب معرفت، بصيرت و سفري دروني از خود به خدا رسيدن است. عرفان اسلامي بر اساس تجربيات عارفاني چون: ابوسعيد ابوالخير، ابونصر سرّاج، مولوي و ديگر عرفا شكل گرفته‌است و معنويت سرخپوستي در بين سرخپوستان مكزيك، بر اساس تجربيات كارلوس كاستاندا، به جوامع معرفي شده است. اين مقاله با هدف تطبيق احوال سالك در معنويت سرخپوستي با احوال سالك در عرفان اسلامي بر اساس احوالي كه ابونصرسرّاج در كتاب« اللّمع» آورده است به روش توصيفي_ تحليلي مورد مطالعۀ كتابخانه‌اي قرار گرفته است. نتيجۀ تحقيق نشان مي‌دهد، سالك سرخپوستي احوالاتي از قبيل: مراقبه، قرب، محبت، خوف، رجا، وجد، انس، طمأنينه، مشاهده و يقين، مراتب ده‌گانۀ احوال كه در« الّلمع» آمده است، را تجربه مي‌كند با اين تفاوت كه به دليل نوظهور بودن اين معنويت تقسيم بندي كليشه‌اي« احوال» صورت نگرفته است.

No abstract