تدوين الگوي ساختاري تفسيري حكمراني مطلوب شهري در زمان شيوع اپيدمي كرونا

برنامه‌ريزي و تصميم‌گيري در حوزه مديريت شهري، يكي از وظايف و ابزارهاي مهم حكمراني مطلوب است كه براساس آن، روش‌هاي دستيابي به هدف‌ها اعم از اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و ... شناسايي مي‌شود. هدف از اين تحقيق، تدوين الگوي ساختاري تفسيري حكمراني مطلوب شهري در زمان شيوع اپيدمي كرونا ميباشد. پژوهش حاضر از نظر هدف، توسعه‌اي- كاربردي و از لحاظ گردآوري داده‌ها با توجه به ماهيت پژوهش، از نوع كيفي است. در اين پژوهش، از الگوي ساختاري تفسيري (ISM) استفاده شده است. براي گردآوري داده‌ها از مصاحبه‌هاي عميق نيمه ساختاريافته با خبرگان حوزه مديريت شهري استفاده شده است كه از طريق نمونه‌گيري نظري انتخاب شدهاند. جامعه آماري پژوهش دربرگيرنده تمامي مديران متخصص و باتجربه در حوزه مديريت شهري بوده است و نمونه گيري تا حصول كفايت نظري و 15 مصاحبه ادامه يافت. تمامي اين افراد، تجربه و علم كافي در ارتباط با مديريت شهري داشتند و نمونه هاي علمي داراي مدرك بالاي كارشناسيارشد و تحصيلات مرتبط با مديريت شهري بودند. نمونه هاي تجربي نيز حداقل پنج سال سابقه فعاليت و مديريت در حوزه خدمات شهري را داشتند. تجزيه و تحليل اطلاعات، به روش داده بنياد مبتني بر روش چارمز انجام شد. نتايج نشان دادند كه شاخص هاي مؤثر بر حكمراني مطلوب شهري در زمان شيوع اپيدمي كرونا عبارتند از: آگاهي بخشي، آموزش مستمر شهروندان، صداقت رسانه‌اي، راهبردهاي نوين بهداشتي، همكاري فرابخشي سازمان‌ها، مسئوليت‌پذيري شهروندي، شفافيت، پاسخگويي و عدالت محوري. توجه به شاخصهاي حكمراني مطلوب شهري مي تواند الگوي مناسبي براي مديريت شهري در هنگام بروز بحران هاي مشابه باشد